– ...А она [собака] не будь дура и тяпни... (А. Чехов, Хамелеон ).
...Ә ул [эт] ахмаҡ түгел, тешләй ҙә ала...
...Я вдруг эта подлая [собака] ни с того ни с сего за палец (А. Чехов, Хамелеон ).
...Һәм бына ошо ҡәбәхәт [эт] тик торғанда бармаҡҡа йәбеште.
– Как оштрафуют его, мерзавца, так он узнает у меня... Я ему покажу кузькину мать! (А. Чехов, Хамелеон ).
– Бына штраф һалды ниһәләр, белер әле, йүнһеҙ... Мин уға күрмәгәнен күрһәтермен.
– Я и сам знаю. У генерала собаки дорогие, породистые, а эта – чёрт знает что! Ни шерсти, ни вида... (А. Чехов, Хамелеон ).
– Мин үҙем дә белмәйем. Генералдың эттәре ҡиммәтле, тоҡомло, ә был – шайтан белһен! Ни йөнө, ни һыны...