Урыҫса-башҡортса һүҙлек, З. Ғ. Ураҡсин редакцияһында. II том. 409 бит


Һүҙлектәр буйынса эҙләү

Урыҫса-башҡортса һүҙлек, З. Ғ. Ураҡсин редакцияһында. II том

килде (сыҡты) 3. (случайность) көтөлмәгән хәл, осраҡлылыҡ ♦ во всяком случае см. всякий; в противном случае юғиһә, улай була ҡалһа; в таком случае шулай булғанда; на случай була ҡалғанда; от случая к случаю ваҡыт-ваҡыт ҡына, һирәк-мирәк кенә; при случае яйы сыҡҡанда, кәрәк була ҡалғанда
случайно 1. нареч. осраҡлы рәүештә, көтмәгәндә, уйламағанда; случайно встретить көтмәгәндә осратыу 2. в знач. вводн. сл. - мы/-ме икән; нет ли у вас, случайно, этой книги? һеҙҙә ошо китап юҡмы икән? ♦ не случайно юҡҡа ғына түгел, тик-томалға түгел
случайность ж 1. осраҡлылыҡ, көтөлмәгәнлек; случайность встречи осрашыуҙың көтөлмәгәнлеге 2. (непредвиденное обстоятельство) осраҡлы хәл (ваҡиға), көтөлмәгән хәл (ваҡиға); это чистая случайность был фәҡәт осраҡлы хәл
случайный, -ая, -ое 1. осраҡлы, көтөлмәгән, уйламаған; случайная встреча көтөлмәгән осрашыу 2. (не постоянный) осраҡлы, ваҡытлы, даими булмаған; случайный заработок осраҡлы эш хаҡы; случайные уроки даими булмаған дәрестәр
СЛУЧАТЬ несов. см. случить
СЛУЧАТЬСЯ I несов. 1. см. случиться I;
2. в 3 л. ед. ч. случается; случалось в знач. вводн. сл. булғылай, булғылап тора
СЛУЧАТЬСЯ II несов. 1. см. случиться II;
2. страд. от случать
СЛУЧИТЬ сов. кого, с кем ҡауыштырыу, ҡасырыу, тороҡтороу
СЛУЧИТЬСЯ I сов. 1. булыу, килеп сығыу; случилась беда бәлә-ҡаза килеп сыҡты; что случилось? нимә булды?; случился пожар янғын килеп сыҡты 2. с неопр. безл.; разг. тура килеү; случилось ночевать в лесу урманда ҡунырға тура килде
СЛУЧИТЬСЯ II сов. (о животных) ҡауышыу, ҡасыу, тороғоу
СЛУЧКА ж см. случить — случать, случиться II — случаться II
СЛУЧНОЙ, -ая, -ое тороғоу ...ы, ҡасыу ...ы, тороҡтороу ...ы; случной период тороғоу осоро (мәле); случной пункт тороҡтороу пункты
СЛУШАНИЕ с см. слушать 1—3; слушание лекций лекциялар тыңлау; слушание дела в суде эште судта ҡарау
СЛУШАТЕЛЬ м и СЛУШАТЕЛЬНИЦА ж 1. тыңлаусы; слушатель концерта концерт тыңлаусы 2. (учащийся) уҡыусы, тыңлаусы; слушатель военной академии хәрби академия уҡыусыһы
СЛУШАТЬ несов. 1. кого-что и без доп. тыңлау; слушать радио радио тыңлау; слушать музыку музыка тыңлау 2. что тикшереү, ҡарау, тыңлау; слушать дело в суде эште судта ҡарау; слушать отчёт месткома месткомдың отчётын тыңлау 3. что (изучать что-л., посещая курс лекций) белем алыу, өйрәнеү, тыңлау; слушать
СЛЫШНЫЙ
курс высшей математики юғары математика курсын тыңлау 4. кого-что (следовать чьим-л. советам ) әйткәнде тыңлау (иғтибарға алыу), ҡолаҡ һалыу, һүҙен (кәңәшен) тотоу (тыңлау), тыңлау; слушать воспитателя тәрбиәсене тыңлау ♦ слушай! тыңла! (тыңлатыры. бойороҡ)
СЛУШАТЬСЯ несов. 1. кого-что һүҙен (кәңәшен) тыңлау (тотоу), тыңлау; слушаться родителей ата-әсә һүҙен тыңлау 2. страд. от слушать 1—3
СЛУШОК м; разг., неодобр. имеш-мимеш, юҡ-бар һүҙ, ғәйбәт; пустить слушок ғәйбәт таратыу
СЛЫТЬ несов. кем-чем, за кого-что дан алыу (тотоу), даны сығыу, танылыу; слыть любителем музыки музыка яратыу менән танылыу
СЛЫХАТЬ несов. 1. см. слышать 2. в знач. сказ., безл.; разг. см. слышно 2, 3; о нём ничего не слыхать уның хаҡында бер нәмә лә ишетелмәй
СЛЫХОМ: слыхом не слыхать прост.: 1) ишеткән (күргән, белгән) нәмә түгел; 2) тауы-шы-тыны юҡ, аты-юлы юҡ
СЛЫШАТЬ несов. 1. кого-что и без доп. ишетеү, ишетеп тороу; я слышу его голос мин уның тауышын ишетәм 2. что, о ком-чём, про кого-что (обладать сведениями) хәбәрҙар булыу, ишетеү, ишетеп белеү; слышать о приезде артиста артистың килеүе хаҡында ишетеү 3. что; разг. (ощущать) һиҙеү, тойоу; слышать запах духов хушбуй еҫен тойоу ♦ ног (земли) под собой не слышать: 1) (об очень быстром беге) аяҡ ергә теймәү; 2) (об усталости) хәлдән тайыу, теҙ быуындары ҡалмау, ҡалтырау; 3) (о сильном, радостном чувстве) түбә күккә тейеү, ҡыуаныс эскә һыймау; и слышать не хочет ҡолағына ла элмәй, тыңларға ла теләмәй
СЛЫШАТЬСЯ несов. 1. ишетелеү, ишетелеп тороу, яңғырау; слышится музыка музыка ишетелә 2. перен. һиҙелеү; в его голосе слышится тревога тауышында шом һиҙелә
СЛЫШИМОСТЬ ж 1. ишетелеш, ишетелеү дәрәжәһе; хорошая слышимость радиопередач радио тапшырыуҙарҙың яҡшы ишетелеше 2. (возможность слышать кого-что-л.) ишетеү мөмкинлеге
СЛЫШНО 1. нареч. ишетелер-ишетелмәҫ; шептать чуть слышно ишетелер-ишетелмәҫ шыбырлау 2. в знач. сказ., безл. ишетелеү; слышно, как муха пролетит себен осҡаны ишетелә; мне вас не слышно мин һеҙҙе ишетмәйем 3. о ком-чём в знач. сказ., безл. хәбәр(ҙәр) бар (юҡ); о нём давно ничего не слышно уның хаҡында күптән хәбәр юҡ 4. в знач. вводн. сл.; прост. (говорят) ахыры, күрәһең, шикелле; у него, слышно, дело идёт на лад уның эше көйләнеп бара, күрәһең
СЛЫШНЫЙ, -ая, -ое 1. ишетелерлек; еле слышный голос көскә ишетелерлек тауыш 2. в
409