Баш
Рус
Урыҫса-башҡортса һүҙлек, З. Ғ. Ураҡсин редакцияһында. II том. 109 бит
Һүҙлектәр буйынса эҙләү
ПОКОСИТЬ
хөрмәтләүсе, баш эйеүсе; он поклонник Пушкина ул Пушкинға табыныусы 2. (влюблённый, влюблённая) яратыусы (ғашиҡ) кеше
ПОКЛОНЯТЬСЯ несов. кому-чему 1. табыныу; поклоняться языческим богам мәжүси аллаларға табыныу 2. баш эйеү, табыныу, һоҡланыу; поклоняться таланту художника рәссамдың талантына баш эйеү
ПОКЛЯСТЬСЯ сов. см. клясться; поклясться отомстить үс алырға ант итеү; поклясться в верности тоғролоҡҡа ант итеү
ПОКОИТЬСЯ несов. 1. на чём ултырыу, ятыу; здание покоится на каменном фундаменте йорт таш нигеҙҙә ултыра 2. высок. (быть похороненным ) (ҡәбере, һөйәге) ятыу
ПОКОЙ м 1. тын, тынлыҡ, тыныслыҡ; над озером царит покой күл өҫтө тын 2. (спокойное физическое и душевное состояние) тыныслыҡ, тынғы, маҙа; больному нужен покой ауырыуға тыныслыҡ кәрәк; не находить покоя тынғы тапмау; не давать покоя тынғы бирмәү ♦ вечный покой мәңге тынлыҡ, үлем; приёмный покой ҡабул итеү бүлмәһе (хәстәханала ятырга килгән ауырыуҙы ҡарап ҡабул итец өсөн); удалиться на покой ҡартайып, ялға сығыу; эштән бушаныу; пора идти на покой йоҡларға ятырға ваҡыт
ПОКОЙНИК м и ПОКОЙНИЦА ж 1. (труп) үлек, мәйет 2. (упоминание о покойнике ) мәрхүм, мәрхүмә
ПОКОЙНИЦКАЯ ж мәйетхана (хәстәхана эргәһендә)
ПОКОЙНЫЙ, -ая, -ое 1. тыныс; покойный сон тыныс йоҡо; покойная старость тыныс ҡартлыҡ; 2. (умерший) үлгән, мәрхүм 3. в знач. сущ. покойный м мәрхүм, покойная ж мәрхүмә; почтить память покойного мәрхүмде хөрмәтләп иҫкә алыу ♦ покойной ночи тыныс йоҡо
ПОКОЛЕБАТЬ сов. что 1. (покачать) тирбәлтеү, тирбәлдереү; ветер поколебал верхушки деревьев ел ағастарҙың башын тирбәлтте 2. (подорвать ) ҡаҡшатыу; поколебать авторитет чей-л. кемдецдер абруйын ҡаҡшатыу 3. кого (вызвать сомнение) шөбһәләндереү, шикләндереү, шиккә (шөбһәгә) төшөрөү
ПОКОЛЕБАТЬСЯ сов. 1. тирбәлеп (сайҡалып) тороу 2. ҡаҡшау; его авторитет поколебался уның абруйы ҡаҡшаны 3. икеләнеү, икеләнеп тороу; поколебаться в выборе специальности һөнәр һайлағанда икеләнеп тороу
ПОКОЛЕНИЕ с; в разн. знач. быуын; молодое поколение йәш быуын; третье поколение өсөнсө быуын ♦ из поколения в поколение: 1) (по наследству) нәҫелдән нәҫелгә; 2) (по традиции) быуындан быуынға
ПОКОЛОТИТЬ сов. 1. что, по чему, во что и без доп.; разг. бәреү, һуғыу 2. кого (побить) дөмбәҫләү, биргеләү 3. что; прост. (разбить
всё, многое) сайратып бөтөрөү; поколотить стёкла быялаларҙы сайратып бөтөрөү
ПОКОНЧИТЬ сов. 1. что, с чем (завершить ) бөтөрөү, тамамлау, теүәлләү; покончить с заданием эште тамамлау; покончить с делами эштәрҙе бөтөрөү 2. с кем-чем (прекратить что-л.) бөтөрөү, юҡ итеү; покончить с безработицей эшһеҙлекте бөтөрөү; покончить с врагом дошманды юҡ итеү ♦ покончить счёты см. счёт; покончить с собой (с жизнью) үҙен-үҙе үлтереү, үҙенә ҡул һалыу
ПОКОПАТЬ сов. что и без доп. ҡаҙа (соҡой) биреү
ПОКОПАТЬСЯ сов.; разг. ҡаҙыныу, соҡоноу
ПОКОРЕНИЕ с см. покорить — покорять; покорение высоты бейеклек яулау
ПОКОРИТЕЛЬ м и ПОКОРИТЕЛЬНИЦА ж буйһондороусы, баш эйҙереүсе ♦ покоритель сердец шутл. һөймәлекле ир-егет (ҡатын-ҡыҙҙар өсөн )
ПОКОРИТЬ сов. кого-что 1. (завоевать) яулап алыу, буйһондороу, бағындырыу; покорить крепость ҡәлғәне яулап алыу 2. (заставить повиноваться ) буйһондороу; покорить силы природы тәбиғәт көстәрен буйһондороу 3. (очаровать ) үҙенә ҡаратыу ♦ покорить сердце үҙеңде һөйҙөрөп, күңелен биләү
ПОКОРИТЬСЯ сов. кому-чему и без доп. буйһоноу, бағыныу, баш эйеү; покориться судьбе яҙмышҡа буйһоноу
ПОКОРМИТЬ сов. кого-что ашатыу, ашатып алыу; покормить ребёнка баланы ашатып алыу
ПОКОРМИТЬСЯ сов. чем и без доп.; разг. ашау, ашап алыу
ПОКОРНОСТЬ ж буйһоноусанлыҡ, тыңлау-санлыҡ, күндәмлек; проявить покорность күндәмлек күрһәтеү
ПОКОРНЫЙ, -ая, -ое буйһоноусан, тыңлаусан, күндәм ♦ ваш покорный слуга уст. беҙ фәҡирегеҙ
ПОКОРОБИТЬ сов. 1. что ҡалтайтыу, сал-шайтыу; пол покоробило безл. иҙән ҡалтайған 2. кого; разг. ерәндереү, ерәнес тыуҙырыу, сикәндереү, ытырғандырыу; его покоробило от этих слов безл. был һүҙҙәр уны ытырғандырҙы
ПОКОРОБИТЬСЯ сов. см. коробиться; дверь от сырости покоробилась дымдан ишек ҡалтайған
ПОКОРЯТЬ несов. см. покорить
ПОКОРЯТЬСЯ несов. 1. см. покориться 2. страд. от покорять
покОс м 1. (косьба) бесән сабыу 2. (время косьбы) бесән өҫтө, бесән ваҡыты 3. (место косьбы) сабын, сабынлыҡ
ПОКОСИТЬ I сов.; разг. 1. что (скосить, выкосить) сабыу, сабып алыу (бөтөү); покосить луга болондарҙы сабып бөтөү 2. что и без доп. (некоторое время) бер аҙ сабыу
109
хөрмәтләүсе, баш эйеүсе; он поклонник Пушкина ул Пушкинға табыныусы 2. (влюблённый, влюблённая) яратыусы (ғашиҡ) кеше
ПОКЛОНЯТЬСЯ несов. кому-чему 1. табыныу; поклоняться языческим богам мәжүси аллаларға табыныу 2. баш эйеү, табыныу, һоҡланыу; поклоняться таланту художника рәссамдың талантына баш эйеү
ПОКЛЯСТЬСЯ сов. см. клясться; поклясться отомстить үс алырға ант итеү; поклясться в верности тоғролоҡҡа ант итеү
ПОКОИТЬСЯ несов. 1. на чём ултырыу, ятыу; здание покоится на каменном фундаменте йорт таш нигеҙҙә ултыра 2. высок. (быть похороненным ) (ҡәбере, һөйәге) ятыу
ПОКОЙ м 1. тын, тынлыҡ, тыныслыҡ; над озером царит покой күл өҫтө тын 2. (спокойное физическое и душевное состояние) тыныслыҡ, тынғы, маҙа; больному нужен покой ауырыуға тыныслыҡ кәрәк; не находить покоя тынғы тапмау; не давать покоя тынғы бирмәү ♦ вечный покой мәңге тынлыҡ, үлем; приёмный покой ҡабул итеү бүлмәһе (хәстәханала ятырга килгән ауырыуҙы ҡарап ҡабул итец өсөн); удалиться на покой ҡартайып, ялға сығыу; эштән бушаныу; пора идти на покой йоҡларға ятырға ваҡыт
ПОКОЙНИК м и ПОКОЙНИЦА ж 1. (труп) үлек, мәйет 2. (упоминание о покойнике ) мәрхүм, мәрхүмә
ПОКОЙНИЦКАЯ ж мәйетхана (хәстәхана эргәһендә)
ПОКОЙНЫЙ, -ая, -ое 1. тыныс; покойный сон тыныс йоҡо; покойная старость тыныс ҡартлыҡ; 2. (умерший) үлгән, мәрхүм 3. в знач. сущ. покойный м мәрхүм, покойная ж мәрхүмә; почтить память покойного мәрхүмде хөрмәтләп иҫкә алыу ♦ покойной ночи тыныс йоҡо
ПОКОЛЕБАТЬ сов. что 1. (покачать) тирбәлтеү, тирбәлдереү; ветер поколебал верхушки деревьев ел ағастарҙың башын тирбәлтте 2. (подорвать ) ҡаҡшатыу; поколебать авторитет чей-л. кемдецдер абруйын ҡаҡшатыу 3. кого (вызвать сомнение) шөбһәләндереү, шикләндереү, шиккә (шөбһәгә) төшөрөү
ПОКОЛЕБАТЬСЯ сов. 1. тирбәлеп (сайҡалып) тороу 2. ҡаҡшау; его авторитет поколебался уның абруйы ҡаҡшаны 3. икеләнеү, икеләнеп тороу; поколебаться в выборе специальности һөнәр һайлағанда икеләнеп тороу
ПОКОЛЕНИЕ с; в разн. знач. быуын; молодое поколение йәш быуын; третье поколение өсөнсө быуын ♦ из поколения в поколение: 1) (по наследству) нәҫелдән нәҫелгә; 2) (по традиции) быуындан быуынға
ПОКОЛОТИТЬ сов. 1. что, по чему, во что и без доп.; разг. бәреү, һуғыу 2. кого (побить) дөмбәҫләү, биргеләү 3. что; прост. (разбить
всё, многое) сайратып бөтөрөү; поколотить стёкла быялаларҙы сайратып бөтөрөү
ПОКОНЧИТЬ сов. 1. что, с чем (завершить ) бөтөрөү, тамамлау, теүәлләү; покончить с заданием эште тамамлау; покончить с делами эштәрҙе бөтөрөү 2. с кем-чем (прекратить что-л.) бөтөрөү, юҡ итеү; покончить с безработицей эшһеҙлекте бөтөрөү; покончить с врагом дошманды юҡ итеү ♦ покончить счёты см. счёт; покончить с собой (с жизнью) үҙен-үҙе үлтереү, үҙенә ҡул һалыу
ПОКОПАТЬ сов. что и без доп. ҡаҙа (соҡой) биреү
ПОКОПАТЬСЯ сов.; разг. ҡаҙыныу, соҡоноу
ПОКОРЕНИЕ с см. покорить — покорять; покорение высоты бейеклек яулау
ПОКОРИТЕЛЬ м и ПОКОРИТЕЛЬНИЦА ж буйһондороусы, баш эйҙереүсе ♦ покоритель сердец шутл. һөймәлекле ир-егет (ҡатын-ҡыҙҙар өсөн )
ПОКОРИТЬ сов. кого-что 1. (завоевать) яулап алыу, буйһондороу, бағындырыу; покорить крепость ҡәлғәне яулап алыу 2. (заставить повиноваться ) буйһондороу; покорить силы природы тәбиғәт көстәрен буйһондороу 3. (очаровать ) үҙенә ҡаратыу ♦ покорить сердце үҙеңде һөйҙөрөп, күңелен биләү
ПОКОРИТЬСЯ сов. кому-чему и без доп. буйһоноу, бағыныу, баш эйеү; покориться судьбе яҙмышҡа буйһоноу
ПОКОРМИТЬ сов. кого-что ашатыу, ашатып алыу; покормить ребёнка баланы ашатып алыу
ПОКОРМИТЬСЯ сов. чем и без доп.; разг. ашау, ашап алыу
ПОКОРНОСТЬ ж буйһоноусанлыҡ, тыңлау-санлыҡ, күндәмлек; проявить покорность күндәмлек күрһәтеү
ПОКОРНЫЙ, -ая, -ое буйһоноусан, тыңлаусан, күндәм ♦ ваш покорный слуга уст. беҙ фәҡирегеҙ
ПОКОРОБИТЬ сов. 1. что ҡалтайтыу, сал-шайтыу; пол покоробило безл. иҙән ҡалтайған 2. кого; разг. ерәндереү, ерәнес тыуҙырыу, сикәндереү, ытырғандырыу; его покоробило от этих слов безл. был һүҙҙәр уны ытырғандырҙы
ПОКОРОБИТЬСЯ сов. см. коробиться; дверь от сырости покоробилась дымдан ишек ҡалтайған
ПОКОРЯТЬ несов. см. покорить
ПОКОРЯТЬСЯ несов. 1. см. покориться 2. страд. от покорять
покОс м 1. (косьба) бесән сабыу 2. (время косьбы) бесән өҫтө, бесән ваҡыты 3. (место косьбы) сабын, сабынлыҡ
ПОКОСИТЬ I сов.; разг. 1. что (скосить, выкосить) сабыу, сабып алыу (бөтөү); покосить луга болондарҙы сабып бөтөү 2. что и без доп. (некоторое время) бер аҙ сабыу
109